need for speed | wystawa w ramach cracow art week KRAKERS 2026 | 24–30.4.2026

𝕜𝕚𝕖𝕕𝕪: 24-30.4.2026
𝕘𝕕𝕫𝕚𝕖: Subteria, ul. Kanonicza 5 (poziom -1, dawna Cricoteka)
𝕨𝕖𝕣𝕟𝕚𝕤𝕒ż: piątek, 24 kwietnia, godz. 19
𝕘𝕠𝕕𝕫𝕚𝕟𝕪 𝕠𝕥𝕨𝕒𝕣𝕔𝕚𝕒:
25 i 26 kwietnia: 12-18
27-30 kwietnia: 16-19

 

𝕠𝕤𝕠𝕓𝕪 𝕒𝕣𝕥𝕪𝕤𝕥𝕪𝕔𝕫𝕟𝕖:
Krzyś Bykowski 
Piotr Kolanko 
Seweryn Jański 
Filip Ignatowicz 
Anna Kaseja 
Karolina Majewska 
Karol Polak 
Ryboczłek 
Natalia Sara Skorupa 
Maksymilian Stopa 
31st duo (Mariia Lemperk, Dawid Kowalik) 

 

𝕜𝕦𝕣𝕒𝕥𝕠𝕣𝕜𝕚:
Adrianna Gajdziszewska 
Aleksandra Hurek 
Zuzanna Śmigielska

 

𝕚𝕕𝕖𝕟𝕥𝕪𝕗𝕚𝕜𝕒𝕔𝕛𝕒 𝕨𝕚𝕫𝕦𝕒𝕝𝕟𝕒: Aleksandra Hurek

 

𝕠𝕣𝕘𝕒𝕟𝕚𝕫𝕒𝕥𝕠𝕣𝕫𝕪:
Fundacja Dymy 
Subteria
Cracow Art Week Krakers

 

𝕡𝕒𝕣𝕥𝕟𝕖𝕣𝕫𝕪:
Sztuka w Krakowie (krakow.sztuka) 
Kraków się wydarza 
Twarda Sztuka 

____________________________

 

Jeśli historię ludzkości zamknąć w 24 godzinach, ponad 23 spędzamy jako zbieracze i łowcy. Przyspieszenie nie jest biologiczną koniecznością, lecz projektem nowoczesności. Wystawa 𝕟𝕖𝕖𝕕 𝕗𝕠𝕣 𝕤𝕡𝕖𝕖𝕕 traktuje ten model jako narzędzie myślenia o teraźniejszości. Badania Richarda Borshaya Lee i Marshalla Sahlinsa pokazały, że dobrobyt może wynikać z ograniczenia potrzeb. Dziś wraca to w debatach o postwzroście i ruchu slow. Wobec kryzysu ekologicznego i nadprodukcji wystawa pyta o granice potrzeb oraz o sztukę uwikłaną w logikę wzrostu. Artystki i artyści analizują konsumpcję, sabotują wydajność i testują inne rytmy życia.

____________________________

 

Nowoczesność – zarówno kapitalistyczna, jak i komunistyczna – opierała się na idei wzrostu jako miary postępu. Współczesny kapitalizm produkuje nie tylko dobra, lecz także pragnienia, rozszerzając zakres tego, co uznawane jest za konieczne. Konsumpcjonizm organizuje dziś wyobraźnię i codzienność, a „wystarczające” okazuje się kategorią społeczną, nie obiektywną.

W kontekście kryzysu ekologicznego, nadprodukcji i niestabilności pracy artystycznej wystawa pyta o granice potrzeb – materialnych, symbolicznych, ale też związanych z rytmem życia i funkcjonowaniem ciała w warunkach przyspieszenia. Współczesne pole sztuki pozostaje częścią logiki wzrostu: nadprodukcja obrazów, projektów i wydarzeń jest odpowiedzią na strukturalny brak widzialności, finansowania i czasu.

Do udziału zaprosiłyśmy artystki i artystów z Polski i zagranicy, reprezentujących różne środowiska i praktyki, pracujących w odmiennych mediach – od instalacji i wideo po performans, działania partycypacyjne, archiwalne i spekulatywne. Ich strategie są zróżnicowane: niektóre prace spowalniają i rozciągają czas percepcji, inne sabotują logikę wydajności lub imitują nadprodukcję, ujawniając jej absurd; część analizuje mechanizmy konsumpcji i produkcji pragnień, inne badają alternatywne modele wspólnotowości i współdzielenia.

Wystawa nie proponuje powrotu do prostoty. Interesuje ją raczej pytanie, czy możliwe jest myślenie o sztuce – i życiu – poza imperatywem nieustannego przyspieszenia. Być może dobre życie lokuje się dziś pomiędzy tym, co konieczne, a tym, co możliwe.

____________________________

 

If we were to compress the entire history of humanity into a single 24-hour day, more than 23 hours would be spent as hunter-gatherers. Acceleration, then, is not a biological necessity but a project of modernity. The exhibition 𝕟𝕖𝕖𝕕 𝕗𝕠𝕣 𝕤𝕡𝕖𝕖𝕕 approaches this model as a framework for thinking about the present.

Research by Richard Borshay Lee and Marshall Sahlins has shown that well-being can stem from limiting needs rather than expanding them. Today, this perspective resurfaces in debates on post-growth and the slow movement. In the face of ecological crisis and overproduction, the exhibition asks where the limits of our needs lie, and how art itself is entangled in the logic of growth.

The participating artists examine consumption, disrupt the imperative of efficiency, and experiment with alternative rhythms of life.